Το έργο της Ξένιας Κογχυλάκη εστιάζει κριτικά στην παραγωγή ‘εύπεπτων’, εμπορευματοποιημένων και ευρέως αποδεκτών χορογραφιών όπως αυτές αναδύονται μέσα από τη μαζική κουλτούρα και βιομηχανία του θεάματος.

Μπορούμε να μιλάμε για «τζανκ ντανς»; διερωτάται η δημιουργός και αναζητά τα πολιτιστικά απορρίμματα, τα κάθε είδους κινητικά και χορευτικά απόβλητα όπως αυτά αναπαράγονται και προβάλλονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αφού έχει προηγηθεί η απίσχναση του σώματος του χορού.

Τρεις περφόρμερ μεταφέρουν αποσπασματικά τα συστατικά μιας δημοφιλούς χορογραφίας από γνωστό βίντεο κλιπ πάνω στη σκηνή, απομονώνοντάς τα από κάθε νοηματική πηγή και εντάσσοντάς τα σε μια συνθήκη ασάφειας και νοηματικού μετεωρισμού όπως αυτές του ψηφιακού βιώματος. Τι αξία έχει η κίνηση όταν αποτελεί διακοσμητικό και περιγραφικό στοιχείο ενός οπτικοακουστικού προϊόντος; Είναι δυνατόν η αφαίρεση ενός καταστατικού νοήματος να αφήνει στην περίπτωση αυτή χώρο για την παρουσία καινοφανών ερμηνειών;

Σύλληψη-χορογραφία: Ξένια Βλάχου-Κογχυλάκη
Ερμηνεία, Συνδημιουργία: Νεφέλη Καδινοπούλου Αστερίου, Βενετσιάνα Καλαμπαλίκη, Ευθύμιος Μοσχόπουλος
Ηχητικός σχεδιασμός: Λάμπρος Πηγούνης
Σχεδιασμός φωτισμού: Νύσος Βασιλόπουλος
Φωτογραφίες προωθητικού υλικού: Γιώργος Λιάμης

Διάρκεια έργου: 20′

«Συνέθεσα το Näss σαν μια ανάσα, υλική και μυστικιστική ταυτόχρονα, ώστε να μας θυμίζει πόσο σημαντικό είναι να είναι κανείς ριζωμένος στο έδαφος, στον τόπο του, ώστε να αισθάνεται τις δονήσεις του», λέει ο Μαροκινός χορογράφος, χορευτής και δάσκαλος Fouad Boussouf.

Το έργο του Näss γεννήθηκε από τον ρυθμό, τους αέναους εμμονικούς ήχους του αμνημόνευτου χρόνου, και αναπτύσσεται ως η κοινωνία επτά χορευτών, η σύντηξη ενεργειών και σωμάτων, ο εορτασμός της κοινότητας με τις εγγενείς αδυναμίες και τη βία της. Πηγές έμπνευσής του είναι οι μαροκινοί παραδοσιακοί χοροί taskiwine και reggada, ο μυστικισμός της ανιμιστικής παράδοσης των Gnawa και το μαροκινό συγκρότημα Nass el Ghiwane, οι στίχοι των οποίων κατά τη δεκαετία του 1970 παρουσίαζαν παράξενη συνάφεια με τους στίχους ενάντια στο κατεστημένο που διατύπωνε η ραπ και χιπ-χοπ στις ΗΠΑ την ίδια εποχή.

Στα όρια ανάμεσα στο ιερό και το ανίερο, ανάμεσα στη φρενήρη μοντερνικότητα και τα τελετουργικά των προγόνων, το Näss τολμά να προκαλέσει αντιθετικές σωματικές καταστάσεις και να επιβεβαιώσει τη συγχώνευση ποπ και αστικών εκδοχών του χιπ-χοπ. Όπως εξηγεί ο Fouad Boussouf, πρόκειται για ένα πιο πνευματικό είδος χιπ-χοπ, μπολιασμένο με αρχαίες παραδόσεις και βασισμένο στις αφρικανικές τράιμπαλ ρίζες του.

Χορογραφία: Fouad Boussouf
Βοηθός Χορογράφος: Bruno Domingues Torres
Ερμηνεύουν: Elias Ardoin (ή Yanice Djae), Sami Blond, Mathieu Bord, Maxime Cozic (ή Teddy Verardo), Loïc Elice, Justin Gouin, Nicolas Grosclaude
Φωτισμοί: Fabrice Sarcy
Κοστούμια & Σκηνικά: Camille Vallat
Μουσική: Roman Bastion
Φωτογραφίες: Charlotte Audureau
Βίντεο: Floriane Pinard
Παραγωγός περιοδείας: Petya Hristova
Διευθυντής περιοδείας: Mathieu Morelle

Παραγωγή: Massala Dance Company
Συμπαραγωγή: Théâtre Jean Vilar – Vitry-sur-Seine; Le Prisme – Élancourt; Institut du Monde Arabe – Tourcoing; Fontenay-en-Scènes – Fontenay-sous-bois; Théâtre des Bergeries – Noisy-le-Sec; La Briqueterie – CDC du Val-de-Marne; Le FLOW – Pôle Culture Ville de Lille; ADAMI; Institut Français de Marrakech

Residencies: La Briqueterie – CDC du Val-de-Marne; POC d’Alfortville; Centre National de la Danse; Le FLOW – Pôle Culture Ville de Lille; Studios Diptyk – St-Etienne; Cirque Shems’y – Salé, Morocco

Οικονομική στήριξη: Conseil départemental du Val-de-Marne; Région Ile-de-France; ARCADI

Διάρκεια έργου: 55′